Sâlik-i râh-ı Hüdâ’nın oldu minhâcı namaz!
Tâlib-i bezm-i visâlin feyz-i seccâcı namaz!

Onun ile rutbe-i ulyâya tez erer kişi,

Ehl-i imânın muhakkak bilki mirâcı namaz!

Din-i İslâmın ımâdı olduğunda şüphe yok,
Tatlı hem baldan, münafık zanneder acı namaz!

Onu kıl ta’dil-i erkân ile ki yarın hemân,
Olmasın divân-ı Hak’da sana davacı namaz!

Mâsivâyı hep gönülden dağıtıp atmağa pes,
Ehl-i irfân zümresinin oldu mihlâcı namaz!

Delmek için bağrını İblis mekkârın hemân,
Sâlihin seyfi, rumhu, kavsi âmâcı namaz!

Enbiyâ ve Evliyânın cümleten Kuddûsîyâ,
Gözleri nûru namaz, hem başları tâcı namaz!

Ol Hüdânın kullarına olur ihsânı namaz!
Menzil-i a’lâya çün ref’eyler insanı namaz!

Var ibâdâtın beyim çok gerçi enva’ı velî,
Onların pes cümlesinin şems-i tâbânı namaz!

Onda cem’etti nice a’mâli Cebbâr ü Celil,
Bil muhakkak kim kamunun oldu sultanı namaz!

Hak buyurdu, esteînû sabr ile salat ile,
Çaresiz dertlilerin bir özge dermânı namaz!

Dedi Şah-ı Enbiyâ, dinin ımâd’dır, ona,
Şüphesiz eyler ikâme din ü imânı namaz!

Şer’i Ahmed hısn-i a’zamdır giren bulur necât,
Bil ki ol hısnın esâsı, dahi haytanı namaz!

Pes huşû ile onu ta’dil-î erkân ederek,
Kılar isen men eder fahşâ ve destânı namaz!

Eyle Kuddusi namaza gece gündüz sen devam,
Artırır iklim-i dilde nûr-u irfânı namaz!