Nazar etdim sana bana
Sen ben hemân bir söz imiş
Bu dünyânın önü sonu
Bir karışçıkdan az imiş

Mansıb devlet deyü yelme
Atlaslar giyip kurulma
Aç gözünü gâfil olma

Cehennemden bir köz imiş

Dünyayı yığıp n’idersin
Ön-son bırakıp gidersin
Seninle bile gidecek
Beş-altı arşın bez imiş

Mü’minler dünyâda gülmez
Nefis murâdınca olmaz
Bunda gam çeken âşıklar
Âhiretde hep-şâd imiş

Seyyid Seyfî yetmiş ancak
Mürşid elin tutmuş ancak
Türlü türlü hayalleri
Gönül evinden kazımış