Tut, inceldi aşkın yolu;
Özü, sözü, bir olana!..
Oku, âlem hikmet dolu;
Özü, sözü, bir olana!..

Aşktır, Arş’ı tutan direk;
Aşktır emel, aşktır emek!..
Can seyrinde bu aşk gerek;
Özü, sözü, bir olana!..

Gönül; eğil, duy âşikâr;
“Belâ» dedin, eyle izhar!..
Gör “ne” diyor, bu intizar?
Özü, sözü, bir olana!..

Sök hasedi, geç gururu;
Cehd et, seyre sal düstûru!..
Gaybı açar, îman nûru;
Özü, sözü, bir olana!..

Halvette mi, doldu bu can?
Gâh gizlidir, gâhi ayân!..
Hak rızâsı, olmuş ihsan;
Özü, sözü, bir olana!..

«Ben”liği koy, sen, sana bak;

“Hakk’ı” ister, bu iştiyak!..
Söyle: «Nedir» yakın, ırak?
Özü, sözü, bir olana!..