Rabbena ruhum hayatım, her geçen ânım senin
Ten senin, nem var senin, her yüzde seyranım senin
Akl-u fikrim, hâtıram, hiss-i perişanım senin
Hâne-i kalbimdeki, sevdâ-yı sûzanım senin

Derde dermanım senin, gönlüm senin canım senin
Sahib-i ihyâ ve kudretsin senindir izz-ü câh
Zerreden tâ arşa dek varlık senindir yâ İlâh
İşte Kur’an şahidim, LÅ KUVVETE İLLA BİLLAH

Kim inanmazsa eğer, âmâlini eyler tebah
Kalbte imanım senin, gönlüm senin canım senin
Yok iken icâdeden sensin bu mülkü, âlemi
Hâmil-i sırr-ı emânet, rûh-i âlem Adem’i

Bi-n-netice Ademe ihsan eden işbu demi
Sonra ikmâl-i kemâl içün getiren Hâtemi
Dilde şükrânım senin, gönlüm senin cânım senin
Mücrimim, sensin diyen LA TAKNETU  af isterim

Acizim bu râh-ı rastta kalmışım âh eylerim
Sen elim tutmaz çıkarmazsan halâsa n’eylerim
Abdınım, her işde ancak, senden imdât beklerim
Demde devranım senin, gönlüm senin canım senin

Sen ganisin, ben fakir, âlâ fakîr edna fakîr
Kâinatın melcei sensin, bilâ şek ya kadir
Taht-ı hükmünde cihan, her şey muti, ulvi, hakir
Mülk senin, tedbir senin, Şems-ü nücûm, mâh-ı münir
Gözde seyranım senin, gönlüm senin canım senin