Sâlikâ ihlâsı eyle cümle a’mâle esas!
Şol zeheb ki hâlis olmaz adına derler nühâs!
Ehl-i mahşer ettiği demde feza’ler şöyle bil,
Görmez asla muhlis olan kişiler hiç irtikās!
Kalbini kibr ü riyâdan pâk eder isen eger,
Geydirir yârın senin Hak eynine nurdan libas!
Şol mürâî zâhidin hep zühd ü takvâsı hebâ,
Çün ne mikdârı amel kıldıysa eyler intımâs!
Zühd ü takvâyı verib yağmaladın hep aşkı sen,
Eyle Kuddûsî demâdem Hâlıka hamd ü sipas!