Seherde bülbül-i vahdet eder ezkâr Teâlâ’yı
O ezkârda okur hikmet açar müşkil muammâyı

Edüp feryâd hemân söyler der-i dergâh-ı Mevlâ’da
O dergâhe olan derbân kemâhî bilür eşyâyı

O bir zât-ı muazzamdır mukarreb ind-i Mevlâ’da
O bir dergâh-ı aʻzamdır alur aʻlâyı ednâyı

Tecelligâh-ı Mevlâ’dır alur feyz-i Teâlâ’dan
Dağıdır feyz-i Rabbânî açar rûy-i dilârâyı

Kerîm ismine mazhardır kemâli günden ezherdir
Bu LUTFÎ’yi kabul ede vere rutbe-i ulyâyı