Tâ ezelden olmuşam âşık Hüdâyı severim!
Hem Onun dostu Muhammed Mustafa’yı severim!
Hazreti Adem safiyyullâhı sevdim hem onun,
Nesl-i pâkinden gelen hep enbiyâyı severim!
Hem Ebâbekr ü Ömer hem Osman Ali Haydarı,
Âl-i Ashab-ı Resûl-i bâsafâyı severim!
Eylerim bîhad sipas ol Haalık-ı Cebbâra kim,
Ki beni kıldı muhib hep evliyâyı severim!
Ar u nâm u iffetine mağrur olanı sevmezem,
Aşk ile rüsvâ olan ehl-i recâyı severim!
İlmine bakıp tekebbür edeni hem sevmezem,
Cehil zenbin itiraf eden gedâyı severim!
Sevmezem onu ki mağrur ızz ü câhı malına,
Hüzn-i fakra derd-i aşka mübtelâyı severim!
Sevmezem şol tab’ı câmid, kalbi meyyit zâhidi,
Gönlü pür nûr sırr-ı aşka âşinâyı severim!
Der ki Kuddûsî kelâmın hasılı budur, ben ol
Bağrı yanık ehl-i aşkı bîriyâyı severim!