Görmemiştir hiç bu dünyâ Sen kadar kâmil beşer.
Dengi yok ahlâkının hiç, sîretin fevkalbeşer.
El kesenler, nur cemâlin görse artık kalp deşer.
Şüphe yoktur en mücellâ yüz Sen’indir yâ Nebî!
Rûz-i mahşer bir tebessüm et, sevindir yâ Nebî!

İzlemek olsun nasîbim gül yüzün mehtâbını.
Hem kokun sermest eder bak bin ıtır erbâbını.
Rahmetin açmakta mâhirdir gönül ebvâbını.
Şüphe yoktur en samîmî kalp Sen’indir yâ Nebî!
Kalb-i dergâhında bir yer ver, sevindir yâ Nebî!

Sen ki ancak gönderildin rahmeten li’l-âlemîn.
Sen çıkarsan yok olur ruh, nabzı atmaz âlemin.
Sen’le, istiğfârı ancak buldu kıymet Âdem’in.
Şüphe yoktur en mübarek nam Sen’indir yâ Nebî!
Ümmetinden say da şâdân et, sevindir yâ Nebî!

Eyle himmet tâ ki görsün bir kabûl az hizmetim.
Bir tebessüm eyle n’olur tâzelensin tâkatim.
Ümmetin olmakta mahfî en hakîkî kısmetim.
Şüphe yoktur en büyük ümmet Sen’indir yâ Nebî!
Havz-ı Kevser’den nasipdâr et, sevindir yâ Nebî!

Sünnetindir tek hakîkî yol ve mürşid cennete.
Âh! Nasıl şükreyleriz biz böyle müthiş nimete.
Ey Livâî sen de sonsuz ittibâ et sünnete.
Şüphe yoktur tek Livâü’l-hamd Sen’indir yâ Nebî!
Ol livâ altında bir yer ver sevindir yâ Nebî!