Şu yokluğun yurdunda rûha yoktur felâh,
Ölümlünün aşkında, gönle yoktur ferah…
Hudâ’yı zikretmekle kalp tatmîn olur.
Zikirle ancak, gönlümüz sükûnet bulur.
Huzurla an Allâh’ı; kavl-i Hak’tan duyub
«Elâ bi zikrillâhi tatmeinnu’l-kulûb»