Eğer sıdk ile cânânı dilersen cânı terk eyle!
Yaraşmaz âşıka kesret bu bed sâmânı terk eyle!
Ne eblehsin ki cennetde ekl-i şurb maksûdun ancak,
Sivâdan geç birâder mûcib-i hicrânı terk eyle!
Rükûn etme dahi dâr-ı fenânın mal-ı câhına,
Güler gerçi yüze lâkin a’dâdır onu terk eyle!
Gidersin sen kalır köşkler saraylar vârise cümle,
İçine el girib devran süren eyvânı terk eyle!
Vefâsı yok, bekâsı yok, cefâsı çok, inâsı çok,
Önü mamur âbâdan, sonu virânı terk eyle!
Vefâ görmüş mü eslafın düşün Kuddûsî’ya ondan,
İşi gücü kamu kârı hemân destânı terk eyle!