Aşkla dönen, her feleğin;
Gör, ne güzel, edâsı var!..
Oda yanmış, kor yüreğin;
“Tevhid» diyen, sedâsı var!..

Hâlimde mi edep, arım?
Dinmez oldu, âh u zârım!..
Çöz, candadır, o esrârım;
Gör, bir ömrün, ferdâsı var!..

Yol al, dayan, olma ırak;
Kul ol, seyri Hakk’a bırak!..
Sende çağlar, bu nur kaynak;

Arzdan, Arş’a nidâsı var!..

Gel bu aşkla, yana yana;
Vecd ile gir, dön devrâna!..
Zaman, mekân nedir câna?
Hakk’ın, rind-i şeydâsı var!..

Cevherisin, saf madenin;
Aşk odunda, erir tenin!..
“Gül” bürünmüş, o gülşenin;
Bir, hikmet-i Hudâ’sı var!..

Gönül; sensin, sana burhan;
Sensiz değil, Arş-ı Rahmân!..
Dört kapıda, doldu bu can;
Gör, ne derin, sevdası var!..