Vâsıl olmaz çünki zinhar gönlünü dost almadan!
Cezbe zikr ile gelir kalbe hemân sa’y et ona,
Kalbde irfan şemsi doğmaz aşk ü cezbe dolmadan!
Eylesen bin yıl ibadet Hak onu etmez kabul,
Cümle arzudan geçûben ona âşık olmadan!
Olamaz her kişi âşık bil muhakkak zâhidā,
Zikri ekser ile kalbden kibr ü ucbü silmeden!
Zât-i Hallakda tefekkür, eylemek câiz değil,
Çün Resûl nehy eylemiş zatda tefekkür kılmadan!
Zâtını kendi bilir ancak, sakın düşünme hiç,
Fâide yok zarar çok zâtına dil salmadan!
Eyle mahlûkatına bakıp tefekkür, ibret al,
Ârif olub Rabbini bil Canalıcı gelmeden!
Nefsini ehl-i kubûrdan eyle ad Kuddûsiya,
Çünki olmaz kul veli, ölmezden evvel ölmeden!