Yalnız Sana kulluk ile, yâ Rabbi, huzur.
Râzī olayım, kalbimi hikmetle yoğur,
Hoşnut oluver Sen de, Nebî hürmetine,
Sâlihlere ilhâk ederek cennetine;
«Yâ eyyetühe’n-nefsü!» hitâbıyla çağır…

Yol da fânî kul da, bu gidiş sona,
«İrciî!» dedi Hak, dönüşün O’na…
Mücrimler zincire vurulup gider,
Sâdıklar mîracla varır Rahmân’a…
Ey gönül, namazla, tâatle yüksel,
«Gel cennetime gir!» denilsin Sana!..