Yeri dileyip gayrını terk eyleyen erler;
Gösterdiler âlemde nice nice hünerler!
Seyyah olûben keşt-i güzâr eylemez onlar;
Çün acil uzak yerlere bir demde ererler!
Dünya ile ukbâya gönül vermeyip asla;
Dildâra teveccüh edûben doğru giderler!
Âbidlere cennet sözü lezzet verir ancak;
Uşşâk-ı Hüdâ ru’yet-i didâra giderler!
Çün rûz-u ezel eylediler dost ile ahdi;
Tâ vakt-i mülakata değin onu güderler!
Zühhad edemez zerresine sabr ü tahammül;
Şol çille-i aşkın ki onu günde çekerler!
Kuddûsî’ye tesir edemez pendi fakîhin;
Merdân-ı Hüdâ çünki onu Hakka yederler!