Yetişir ey dost firâkın ateşine yandığım!
Oldu bâis yandığıma va’dine inadığım!
Gel bana rahm eyle kaldır mâh yüzünden perdeyi,
Hub cemâlin görmek için köyünü dolandığım!
Eyledi vaslın ümidi tesliye bu gönlümü,
Onun içindir bu denli hicrine katlandığım!
Rûz ü şeb aşkın beni bî sabr ârâm eyledi,
Mâsivâdan bu sebebdendir benim usandığım!
Mest-ü hayrân eyleyen aşkın şarâbıdır beni,
Ey benim ol hamr-i müskir cur’asına kandığım!
N’ideyim ben mâsivânı hep sana olsun fedâ,
Cism ü cânım hânümânım kesb edib kazandığım!
Durdu Kuddûsî kapında boynu eğri yalvarır,
Derki senden maada var mı benim nazlandığım!