Zahid çekemez çünki ağır nâr-ı muhabbet!
Hem sığmaz onun ağzına güftâr-ı muhabbet!
Dünyayı sever canı gibi vâiz hodbin,

Halk içre oturmuş eder ızhar-ı muhabbet!
Etmez mi aceb havf ü haya Hazreti Hak’dan,
Sanır özünü vakıf-ı esrar-ı muhabbet!
Âbid çalışır cennet için gece ve gündüz,
Yakmadı onun bağrını hiç nâr-ı muhabbet!
Zannetme tehidir bu cihân âşık-ı Hak’dan,
Sen sözümü tut eyleme inkâr-ı muhabbet!
Her beldede var ehl-i muhabbet ki hemân sen,
Bul onları sev eyleyib ikrar-ı muhabbet!
Ol tâifenin belki Hüdâ oldu celisi,

Pes eyledi onları giriftâr-ı muhabbet!
Sevdiği içün onları ol sevdiler onları onu,
Onlara zuhûr eyledi âsâr-ı muhabbet!
Çün oldular onunla enis bezm-i elestde,
Pes doldu gönüllerin envâr-ı muhabbet!
Kuddûsî bîçâreye ta’n eylemeyin kim,
Yok aklı onun olalı bîmâr-ı muhabbet!