Zâr u giryân olan ehl-i îmâne
Dest-gîr olacak bir ferd mi kaldı

Derd elinden dâde gelmiş emâne
Bir hakîm-i hâzık üstâd mı kaldı

Uryân giryân yetîm etfâl-i müslim

Fakîrler çekerler azâb-ı elîm
Rahm edecek var mı bir kalb-i selîm

Derûn-i merhamet muʻtâd mı kaldı

Nice cânlar açlarından öldüler

Niceler feryâde dâde geldiler

Ganîler nefsine meşgûl oldular
Allah içün kula imdâd mı kaldı

Arayanlar cândan emr-i Hudâ’yı
Yâd ederler elbet rûz-i cezâyı

Kesbedenler dilde nûr-i hüdâyı

Mezar taşlarında bir âd mı kaldı

Yine iyiler vardır yüzlerde birler

Ekserî simsiyâh civânlar pîrler
Kavl-i mücerredde islâmız derler

Hakk’a ibâdetde dil-şâd mı kaldı

Ilgıt ılgıt akar kanlar cânlardan

Ayrıldı gitdiler nâm u şânlardan
Belâ nüzûl eder âsumânlardan

Recâya yüz dutmuş ibâd mı kaldı

LUTFİYA var ise sende hidâyet

Kalbinde var ise nûr-i dirâyet
Bu seâdet zevâl buldu nihâyet

Yerlere düşmemiş şimşâd mı kaldı