Yaşarken gülmedi bir yiğit vardı
Örneği görülmedi bir yiğit vardı
Yaşadığı asırda örneği görülmedi
Bir yiğit vardı dünyaya eğilmedi
Zindanlara atıldı zehirler katıldı
Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi
****
Kış mevsimiydi tutsak evinde
Zemin buz camlar kırık yağan kar koğuşta
Dünyasını harcadı cemiyetin imanına
Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi
Zindanlara atıldı zehirler katıldı
Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi
****
Bir köşeye yaslanmış yiğit ihtiyar
Altmış kişilik koğuşta bir başına ağlar
Dünyasını harcadı cemiyetin imanına
Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi
Zindanlara atıldı zehirler katıldı
Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi