Vardım ki yurdundan ayak göçürmüş
Yavru gitmiş ıssız kalmış otağı
Camlar şikest olmuş, meyler dökülmüş aman aman aman hey
Sakiler Meclisten Çekmiş Ayağı
Muskam sabrımdır benim, acılar konuklarım
Alnında rüzgârlar damıtan bir deli çocuğum ben.
Hançerler arar beni, bir de gül demetleri
Bir dağ çocuğunun şehre düştüğü gündür
Sessizlik çöller kadar ve barınaksız acılar
Dağların oyuğundan fırlamış Çoruh nehri
Ben onun kadar asi ve onun kadar deli
Rüyamda yakar beni bir okyanus özlemi
Sanırım ki her sabah Çoruh bende dinlenir
Gizemli sofralara çağırır şehir beni
Üstüste yan yana rakamlar tutar ellerimi
Ben bir deli çocuğum ben bileme öğrenemem inceden zar tutmayı
Söğüt dalları gürgen ağaçlar ben Şehit Osman dağından koparılan bir sayha
Ceplerimde şair Zihni’den mısralar