Âlem içre ey gönül bu cism ile cân olmasa
Kim görürdü vechini mir’ât-ı a’yân olmasa

Zâhir-u bâtın bilinmezdi cemâl ile celâl
Ger kemâl-i sûret-ü ma’nâ-i insân olmasa

“Len terâni”den nikâb urmazdı cânân vechine
Cism-i âşık Tûr-veş mahv-u perîşân olmasa

Feyz-i Rûhu’l-Kuds ile ‘ârifde bir dem var bugün
Ğam değil Îsâ-yı cân bahşâ-yı devrân olmasa

Hakkı’yâ çâhı cehâletde kalurdu ehl-i dil
Mürşid-i ma’nâ azîz-i mısr-ı irfân olmasa