Tulunban al yetiş ey sevdiğim imdâde yangın var
Didi zâhirde mi âşık, didim ihfâda yangın var

Sefine kalbime yağlu paçavra attın ey dinsiz
Bülend-avâz ile dirsin bakın deryâda yangın var

İrince şu’le-i âhım, semâlardan geçüp arşa
Melekler zann ider kim mesken-i İsâ’da yangın var

Bu mâhi-tabiler deryâ yanar dirlerse gerçekdir
Hemân sende midir Şem’î bütün âlemde yangın var