Gece inen karanlığında sonra şafak söker inleyen tüm insanlar nura erer
Cemreler bir bir düştü kardelenler boyun büktü sarsıldık sarsıldık yeryüzü bile küstü
Bize dönsen artık gülen gözlerinle müjde versen

Şafağın ilk şuaları doğuyor gönüllerde mazlumların akan gözyaşları sızıyor dehlizlerden
Cemreler bir bir düştü kardelenler boyun büktü sarsıldık sarsıldık yeryüzü bile küstü
Bize dönsen artık gülen gözlerinle müjde versen