Yıldırım Enes-Gel Ey Sultanım

Yetim kaldı gözler yolun gözlüyor
Gönüller susamış seni özlüyor
Bastığın topraklar cennet kokuyor
Günler kararmadan gel Ey Sultanım

Seyyidim Serverim Efendim Ya Resul

Maneviyat çökmüş ümmet değersiz
Ecel gelip çatmış insan amelsiz
Yakar tefrikalar bizi çaresiz
Ecelim gelmeden gel Ey Sultanım

Seyyidim Serverim Efendim Ya Resul

Bir umut oldun aleme doğmadan
Binler iman etti seni görmeden
Şefaatin görsem burdan göçmeden
Amel kapanmadan gel Ey Sultanım

Seyyidim Serverim Efendim Ya Resul