Yırtılır kumaşları dağ eteklerinin sularımız çekiliyor ağlamak ne güzel
Özgür bir güvercin oluyor rüzgâr çoğaldıkça nehirler parmaklarımızda
Kıvrak bir türkünün son yamacı gibi balıkların tenine sis çökünce
Devriliyor soğuk şarkılarda rüzgâr esatiri kokuyor sokaklar şehrin
Rahme düşmemiş aşkların kahramanıyız biz ovunca üşüyecek ellerimiz