Bu ne derttir acep, derman belirmez,
Ya bu ne yaradır zahmi belirmez.

Benim gönlüm acep aşktan usanmaz,
Varır aşka düşer hiç bana tanmaz.

Döner gönlüm bana öğüt verir hoş,
Aşık olan gönül aşktan usanmaz.

Aşık ki cana kaldı aşık olmaz,
Canın terk etmeyen maşuğu bulmaz.

Aşk pazarıdır bu canlar satılır,
Satarım canımı hiç kimse almaz.

Aşık bir kişidir bu dünya malın,
Ahiret korkusun bir çöpe saymaz.

Bu dünyadan ahireten içeri,
Aşkın bir yeri var kimseler bilmez.

Aşık öldü diye sala verirler,
Ölen hayvan olur aşıklar ölmez.

Aşıklar meydanı Arş’dan yücedir,
Çalarlar çevganı topu belirmez.

Beğim arif isen yürü yolunca,
Burda başlar yiter kanlar sorulmaz.

Erenler kapısı Hazret kapısı,
Bu kapıya gelen mahrum gönülmez.

Yunus bu deryaya gark oldu gitti,
Geri gelmekliğe aklı dirilmez.