Deryâ-yı fitneye gark etmiş devrân
Kurb-i kıyâmetin bidâyetidir
Eşyaya bırakmış dehşet heyecân
Celâl-i Celîl’in celâletidir

Âsumândan iner la’net-i Bârî
Münâfık başına tanımaz Tanrı
Kur’ân’ı terk etmiş şeytandır yâri
Ehl-i şekâvetin dalâletidir

Bahr-i ummân gibi tuğyân kabardı

Hidâyet mahv oldu yüzler karardı
Bostân-ı seâdet soldu sarardı
Ebnâ-yı zemânın kabâhatidir

Muvahhid olanın ciğeri yandı
Nice ehl-i îmân kana boyandı
Mevc-i deryâ gibi fitne uyandı

Müddet-i dünyânın nihâyetidir

Hayâdan ârîdir nisvân-ı zemân
Kalmadı herkesde îmânda gümân
Kalmadı dinyâda bir dârü’l-emân
Şerîrin âteş-i şerâresidir

Mevlâya sığınmış ashâb-ı Îmân

Kerem-i Kerîm’de kalmışdır gümân
Mü’mine rahmeyle aman yâ Rahmân
LUTFÎ bu zemânın nihâyetidir