Cihân O Dürr’e sadef oldu kün fekân olalı,
Felek O Nûr’u tavâf etti âsumân olalı,
Zamân O Gül gibi gül görmemiş zamân olalı,
Gülün güzelliği dillerde dâstân olalı.

Görünce gözler o ummânı, hiç bakar mı göle?
Kerem saçan eli tutmuş gönül, bakar mı ele?
Ne serve bakmadadır şimdi gözlerim ne güle,
O şîvekâr bu kāmette nev-civân olalı.

Tecelliyât-ı Hudâ’dan O Nur Habîbullah,
Huzûr-ı Hak’ta mükerrem, O’dur Safiyyullah,
Yegâne hüsn-i ilâhî O’dur, Cemâlullah,
Cihâna ahsen-i takvîmden ıyân olalı.

«O kim?» diyenlere ben Hak Kitâbı gösterdim,
Ne şan bu! «Âleme Rahmet deyip de gönderdim!»
Mesâğ olaydı eğer; «Lâ-şerîke leh!» derdim,
Nazîri gelmedi âlemde hüsn ü ân olalı.

Beşer lisânına, Tâlî, sığar mı böyle cemal?
Kolay değil ne demek, tam hakikatiyle muhal,
O şûhu nazm ile tasvîr müşkil oldu Kemal,
Sühan rekābeti meydân-ı imtihân olalı.