Mâh-ı Muharrem oldu şafaktan çıkup kamer
Kubbe-i âsumânın meyânı âteş-kemer

Ser-i seâdet-i seyyidin kasdına düşüp
Yezîd-i bed-menîşin derûnu dolup zeher

Gülistân-ı risâlet gülüne olan cefâ
Evlâd-ı Mustafa’ya eder miydi kefer

Ciğer-kûşe-i Ahmed o perver-i Muhammed
Huseyn-i Kerbelâ’dır dü-dîde-i Peygamber

Evlâd-ı Zehrâ nûr-i hüdâ ma’den-i kerem
Meydân-ı Kerbelâ’ya açup gitti bâl ü per
Âl-i abâ risâlet gülistânı gülleri
Döküldü hâke düşdü kana boyandı gülber

Haremgâh-ı Huseyn’i diler leşker-i Yezîd
Pây-mâl eyleyeler Yezid’e gide haber

Şehzâdeler birikdi Huseyn ile görüşdü
Niyâz ede Allah’a Hak’dan ola bir zafer

Evlâd-ı Âl-i abâ feryâd eder Huseyn’e
Bir su yetişmez ise gider candaki güher

Feryâda düşdü o dem felekler de melekler
LUTFÎ dehr görmedi kimse zulmü bu kadar.