Ezel bezminde bâde-nûş olan sâkî-i vahdetden
Aref ders-hânesinde gör okur o ilm-i hikmetden

Der-i dergâh-ı cânâne eder cân gözlerin hayrân
Nevâ-yı zevk-ı rûhânî alup bâb-ı muhabbetden

Hidâyet-perver olmuşdur o mey ile olan sermest
Künûz-i dürr-i meârif olup zât-ı hidâyetden

Ledündân ârifâne hem-dem olmuş almış ol himmet
Bürünmüş nûr-i vahdet perdesine bak inâyetden

Seher vaktinde nem-veş gönlüne girmiş o cânânın
Olur mu LUTFİYA böyle güzel erbâb-ı himmetden