Hak misli yok bir Tanrı hem,
Ekber ecel ekber ecel!
Ben pür kusur bir bendeyim,
Kârım zelel, kârım zelel!

Halk etmemiş hiç ol Samed,
Ben gibi bir mahrum ahed,
Çün işlemişim bî aded,
Cürm ü dağal cürm ü dağal!

Hem görmedi halk-ı cihân,
Ben gibi gümrah bir zaman,
Zira işim dâim hemân,
Mekr ü hıyel mekr ü hıyel!

Nefsim nasihat almadı,
Etmediğim suç kalmadı,
Dünyaya bir ferd gelmedi,
Benden edal, benden edal!

Aslım benim çünki meni,
Bu hey’eti verdi Ğani;
Aslım deni, fer’im deni,
Oldum ezel, oldum ezel!

İçimde yok aşk-ı Hüdâ
Gönlümde çok kibr ü riya,
Etti beni Hak’dan cüdâ,
Tûl-i emel tûl-i emel!

Hak olmağın zenb-i kusur,
Hiç kalbime gelmez huzur,
Hem nefsine verir gurur,
İlm ü amel ilm ü amel!

Aşkın şarabın içmedim,
Meyl-i sivâdan geçmedim,
Dosttan yana per açmadım,
İşim kesel, işim kesel!

Doldu dile şevhvet hevâ,
Zühd ü vera oldu hebâ,
Can gûşuna erdi nida,
Geldi ecel, geldi ecel!

Sin altmış altıdır dahi,
Geçti yedi mâh ey ahi,
Pirin olur Hak Musrihi,
Görmez ecel, görmez vecel!

Ol Rahimînin erhâmi
Sarar yâreye merhemi,
Zevk u safâ iyş ü demi,
Sür korkma gel, sür korkma gel!

Tevvabları hem pek sever,
Kendi kelâmında över,
Et sen de tevbe ey püser,
Etme mehel, etme mehel!

Kuddûsî’yâ etme keder,
Allah lâtîfdir lutfeder.
Etmez seni ol derbeder,
Hulku güzel, hulku güzel.