Vuslat-ı cânâna bu ten olalı yâ Rab hicâb
‘Ayn-ı dilde bu hayâlât nice bir ola nikâb

Firkatinden sabra tâkat kalmadı yâ Rabbenâ
Aka aka gözyaşımdan burc-ı ten oldı harâb

Ger irâdet olsa şâhâ eyleyüp bir vâridât
Gülşen-i fazlına irsem itmesen bana ‘itâb

Yakdı cânım şem’asını nûr-ı zât-ı Zü’l-Celâl
Gitdi fânûs-ı hayâlât cümlesi oldu tebâb

Mâsivâ sûretlerinin her biri bir dâm-ı dil
Cân u dilden kes kuyûdu açıla râh-ı savâb

Kâr-ı ‘aşkın ehlini bul ey Raûfî hizmet it
Ders-i ‘aşkdan bir sebak al ol durur asl-ı kitâb