Kişi el darlığından niçün inler
Ki sağlıkdır sağışsız genç binler

Şerî’atde tarîkatde hakîkat
Tarıkmaz himmeti bol gönlü ginler

Çü takvâ birle kıldılar terakkî
Makâmı ‘ulvî ya ‘ilmi derinler

Nebî “el-fakru fahrî” didiğini
Cihânda cân u dil kulağı dinler

İşitmez mâla meyl iden hadîsi
Kulaklarında dînâr ünü çınlar

Çok olsa yig sevâb u genç-i bâkî
Yoğ olsa yig ‘ikâb u kan dinler

Bu mâl olmasa yig dirler beher hâl
Ki geçdiler gelenler bizden önler

Fakîrin kim ola fakr içre sabrı
Ana âsân olur kamu çetinler

Sevâdu’l-vechi fi’d-dâreyni ya’ni
Ki ak yüzde yaraşır kara benler

Dahi bir yirde kâde’l-fakrı geldi
Şuna kim fakrı gördükçe belinler

Sabırsız yoksula adam dimen kim
Leşe karşu şol aç it bigi çinler

Ger olsa biz dahi dervîş olaydık
Mücerred geymek ile şâl u yünler

Kemâl Ümmî gir ol hırkaya irden
Ki anda ne yaka vardır ne yinler