İlâhî isterim senden cinân ü afv-ı ğufrân!
Dahi setr ü simâh aşk u cezbe ile ihsân!
Basiret gözümü aç göreyim gökçek yüzünü,
Yeter ağlattığın hicrinle kıl vaslınla handân!
Ki dünyada olan a’mâ dedin ukbâda da a’madır,
Seni her şeyde her kim görmez ise ol ki hayvan!
Sana kulluk eder halk-ı cihân sensin çü Ma’bûd,
Bilirsin sen kamu esrarı cümle bize pinhân!
Velî kulluklar içre marifetten yekreği yok,
Bu hasletle kamu mahlûkdan efdal nev’-i insan!
Süâl eyler bu Kuddûsî kulun senden hidâyet,
Tarikından çıktı ol rahm et ona ey Rabbu Rahmân!