Gam çekme gönül vuslat-ı cânâna erersin,
Sonunda bunun zevk u safâsını sürersin!
Sen sende gözet Hakkı hemân gezme yabanda,
Kendinde iken sen onu gayrıda ararsın!
Her şâm u seher âh u efgân eyle ki bir gün,
Dost bahçesinin güllerini sende derersin!
Nâ ehle sakın derdini bildirme hazer kıl,
Pes şişe-i esrârını destinle kırarsın!
Divâne gönül kadrini var şöylece bil kim,
Kuddûsî sadef, sen onun içindeki dürsün!