Ey Hüdâ eyledi perişan aklımı Cebbarlığın!
Her kaç an fikreylesem havf eylerim Kahharlığın!
Eyledim iman ki haktır birliğin hem varlığın,
Kulların pazarlığına benzemez pazarlığın!
Dağlara çıkar giderdim olmasa Settarlığın,
Etmese hem tesliye bu gönlümü Ğaffarlığın!

Kanmazam şol âbid-i câhil-i mukannit sözüne!
Düşürür ol vesvese miskin günahkâr özüne!
Rahmeti göstermez asla ehl-i cürmün gözüne!
Olmaz idi bakmağa tâkatim insan yüzüne,
Dağlara çıkar giderdim olmasa Settarlığın!
Etmese hem tesliye bu gönlümü Ğaffarlığın!

Kendimi dellala verip satar idim bir pula!
Kimse rağbet etmez idi hem benim gibi kulal
Kudretim yok gitmeğe bir hatve her giz Hak yolal
Cismimi bahre atardım bakmayıp sağa sola.
Dağlara çıkar giderdim olmasa Settarlığın!
Etmese hem tesliye bu gönlümü Gaffarlığın!

Rahmetim bol dedin Kur’an içinde ey Mecid!
Tevbekâr kullarına olur senin fazlın mezid!
Suçunu bilip sana ikbâl eden olur said!
Oda yanıp kül olurdum olmasa hulkun Hamid!
Dağlara çıkar giderdim olmasa Settarlığın!
Etmese hem tesliye bu gönlümü Ğaffarlığın!

Soyunup üryân olurdum geyûben köhne palas!..
Yeyip içip uyumazdım görmez idim cism-i nâs!
Nâsa karışmazdım aslâ ederdim ihtiraz!
Tenhaâ çöllerde gezerdim giymez idim hiç libâs!
Dağlara çıkar giderdim olmasa Settarlığın!
Etmese hem tesliye bu gönlümü Ğaffarlığın!

Eyledin bir kez tecelli pâre pâre oldu Tûr!
Ben zaife lutf ile bir kez nigâh etsen olur!
Sen Latîfsin hem Halîmsin hem Kerîmsin hem Sabûr!
Ol Habibine bağışla ben kulunu ey Ğafûr!..
Dağlara çıkar giderdim olmasa Settarlığın!
Etmese hem tesliye bu gönlümü Ğaffarlığın!

Çünki bir adın Rahîmdir bir adın Rahmân senin!
Hem cömerdsin dâîmâ sâillere ihsân senin!
Geldi Kuddûsî kapına, kul senin ferman senin!
Sen ayıplar örtücüsün afv ile ğufran senin!
Dağlara çıkar giderdim olmasa Settarlığın!
Etmese hem tesliye bu gönlümü Ğaffarlığın!