Ben mest-i müdâmım, bana huşyâr demesinler!
Yâr âşıkıyım sôfî, bana bîkâr demesinler!
Bu aşk derdi bana nâhnü kasemnâ’da verildi,
Bugünümde hemân bana giriftâr demesinler!
Yok sabra mecâlim hele ben yârsiz olamam,
Güldür, beni kim bana mâil-i gülzar demesinler!
Leylâya gönül vereli dünyayı unuttum,
Dost talibiyim tâlib-i dinâr demesinler!
Çok ise kusurum o şehin bendeliğinde,
Zinhâr onu sevmekte kusuru var demesinler!
Cezb etti beni kendisine dost n’ideyim ben,
Tav’ ile bu aşk oduna yânâr demesinler!
Kuddûsî’ye aşk oldu nasib âbide cennet,
Aldanmış o taksimde bu nâçâr demesinler!