Teşne-i bahr-ı muhît olan dile reş neylesin
Tûtî-i sükker-feşân üftâdeye keş neylesin

Cür’a-i sahbâ-yı zâtı nûş edip temkîn bulan
Âfitâb olan gönül telvîn-i meh-veş neylesin

‘Ârifin esrârı settâr olduğun etme ‘aceb
Tan eder zâhid dinilen dîv-i serkeş neylesin

Âdem’in vechinde Hakk’ı görmedi İblîs la’în
Sûretâ gördü ki bir şekl-i münakkaş neylesin

Cân Niyâzî ehl-i ‘aşka nâzikâne va’z ider
Ehl-i nefs olan işitmez dil-i müşevveş neylesin