Kimi kullarına Mevlâ atâsını cezîl etmiş!
Kimini ibtila ve fakru zilletle zelil etmiş!
Kimine hazz-ı âcil virûben dünyada bay etmiş!
Kimine ecr-i lâ yuhsâ virub rızkın kalil etmiş!
Kiminin halka-i lânet takıp boynuna etmiş tard,
Kimine geydirüb hulle libâsını halîl etmiş.
Kiminin tab’ını câmid edüb hiç vermemiş aşkı,
Kiminin doldurub aşkla gönlün bahr-ı Nil etmiş!
Kiminin hulkunu cûd ü sahâ etmiş cihân içre,
Kimine mâl-i dünyayı verib nefsin bahil etmiş!
Kimine izzet ü rif’at saâdet tâcı geydirmiş,
Kimini halk-ı âlem içre menhüs u rezil etmiş!
Kimine semt-ı maksûda muvafık rûzigâr vermiş,
Kimini girdaba düşürmüş halāsın müstahil etmiş!
Kimine hoş nazar kılıb makâmın eylemiş âli,
Kimini nazardan eyleyib sâkıt sefil etmiş!
Kiminin şu’lünü kılmış hemân hırs ile cem’-i mâl,
Kimi bâb-ı tevekkülde Hüdâsını vekil etmiş!
Kiminin sevgisin koyub gönüllerde habib etmiş!
Kimisini halâyık içre menfûr ü sakîl etmiş!
Kimin ârif kimin âbid, kimin âşık kimin zahid,
Kimin kuddûsî tek âvâre Cebbâr ü Celil etmiş!