Ey âşık, eger ister isen yârine vuslat,

Dünyayı sevenlerle sakın eyleme ülfet!
Aldanma onun nakşına sen, gönlünü verme,
Çün zâhiri nimet görünür, bâtını mihnet!
Hırs ile onu cem edenin durma yanında,
Hak sevmez o sehhâreyi, hiç etme muhabbet!
Halk etti Hüdâ çünki sen mârifet için,
Tahsil-i maarif ede-gör, etme batâlet!
Karun gibi dinârı derip dinini yıkma,
Tut sözümü Hak verdiğine eyle kanaat!
Bu mezraada kesb olunur âhiret ancak,
Cehd eyle bugün geçmiş iken destine fırsat!
Kıllet-i kesbiyye musibet bu cihanda gerçi,
Kesret dü cihanda oluser ulu musibet!
Yâd eyle seni halk edenin ismini dâim,
Kuddûsî bîçâre eder sana nasihat!