Günahdır dâm-ı ucbun ey birâder hoş devası;
Anınçün olduğ mü’min günahlar mübtelâsı!
Çün altın balçığa düşmekle paslanmaz aslâ,
Yatır zîr-i zeminde hiç bozulmaz bil cilâsı!
Maadin içre yok onun gibi izzetli mâden,
Mülevves olmakla nâkıs olur mu bahası!
Günahkârânı taknit etme Hakkın rahmetinden,
Olur dergâh-ı Mevlâda kulun makbul duası.
Hüdâ sevdi ise bir abdi zarar etmez ona zenb!
Buyurmuş bu hadisi cümle ümmet pîşüvâsı.
Buyurmuş hem eger olmasanız sizler günahkâr,
Ederdim havf gele gönlünüze benlik belâsı!
Gurur ve ucb ile olur muti’in kalbi ma’lul,
Usâtın işi dâim mağfiret rahmet recâsı!
Günahkârâna mahşer halkı gıbta edecekler,
Mübeddel olıcak ol zümrenin hayra hatası!
Şefi’-ul müznibîn’in himmet-i ulyâsı ile,
Olur ğufrân-ı rahmet cümle mücrimlere cezası!
Azab yok ümmetime âhiretde demiş ol Şah,
Azâbı onlanın dünyadaki derdi cefâsı!
Cemi Enbiyâdan sevgili olduğu için,

Sever bu ümmet-i merhûmeyi bîşek Hüdâsı.
Bu ümmet içre Kuddûsî’den azgın bir ahed yok,
Şefi’ olur ona hem cümleye Hak Mustafa’sı.