Hakk’ın emrine baş eğmez müselmân olmayan kimse
Hakk’ın yoluna cân virmez müselmân olmayan kimse

Biri zâhir biri bâtın bu ma’nâyı bilen cândır
Müsemmâdan haber almaz müselmân olmayan kimse

Me’ânî içre ma’nâdan haber viren sana cândır
Ledünnîden haber bilmez müselmân olmayan kimse

Bu vicdân-ı me’ârifdir bunu ‘akl-ı beşer bilmez
Bu kenzin sırrına irmez müselmân olmayan kimse

Cemâlinin kemâlinden sana söyler bunu ‘âşık
Bilemez nefsini hergiz müselmân olmayan kimse

Disem ‘aklın kabûl itmez sana tevhîdin ahvâlin
İremez zâtına hergiz müselmân olmayan kimse

Vehâbî derdmend miskîn hitâb ider sana söyler
Bu sırra vâsıl olmazdır müselmân olmayan kimse