Gitdi eyyâm-ı visâl leyle-i firkat geldi
‘Azm edip hîn-i ferah vakt-ı melâlet geldi

Gurbet elde bu garîb başıma cânâ sensiz
Dürlü gam dürlü elem dürlü felâket geldi

Bu kadar hüsne güvenme ki ana iki belâ
Biri yâr nâme-i hat bir de hacâlet geldi

Niyyet-i vuslat edip sıdk ile bir kâl açtık
Kâlimizde yine efsâne-i hasret geldi

Yâre insâf bana sabr Hudâ’dan dîledim
Ne bana sabr ne ol âfete şefkat geldi

Gerçi çok mekr ü füsûn eyledi Müştâk veli
Hattı geldikde o mehrûya nedâmet geldi