Dilersen eyleye Allâh tecellâ
Gönül mir’âtini var et mücellâ
Seni sen lâ ile nefyeyle gitsin
Ki isbât ede illallah illâ
Kaçan bir katreyi bahre bıraksan
Gider katre kalır deryâda deryâ
Sana sen perdesin sen senliğin ko
Seninle sana keşfolmaz bu ma’nâ
Unut her bildiğin yazdıkların yu
Ne dersin kala ne dershane ne molla
Varıp bir ehl-i Hakk’ın dâmenin tut
Bilesin ne’ydüğün ism ü müsemmâ
Nizâmî Oğlu kendin yoğ edelden
Bekaa mülkünde oldu ferd ü yektâ