Ey şeh zen-i dünyânın gel âline aldanma
Şem’-i ruh-i nârına pervâne gibi yanma
Fânîdir anın hüsnü var rengine boyanma
Ahdine ve va’dine gönül verip aldanma
Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma
Gerçeklere teslîm ol her sözü yalan sanma

Bu dünyâ yedi başlı bin dişli ejderdir
Her başda bin ağzı var her lokması âdemdir
Zehridir anın tiryâk tiryâki anın semdir
Her şerbeti kim içsen şerbet değil ol demdir
Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma
Gerçeklere teslîm ol her sözü yalan sanma

Mât oldu nice şehler bu dünyânın elinden
Doymadı biri bunun câhından ve mâlından
İbret alabilirsen al mâh ile sâlinden
Gör nice döner tez tez her birisi hâlinden
Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma
Gerçeklere teslîm ol her sözü yalan sanma

‘Akl ile bunun hergîz bir hîlesi bilinmez
Şeytânı dahî gizli ‘ilm ile o bulunmaz
Her ne kadar ana sen şetm eylesen alınmaz
Rıfk ile eder mekri her yanaya çalınmaz
Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma
Gerçeklere teslîm ol her sözü yalan sanma

Mısrî sanadır bu söz cehd et alagör ‘ibret
Fakr ile edip fahri etme ana sen minnet
Emrâz‐ı cehlden sen buldunsa eğer sıhhat
Tutma sakın aslâ hiç bir kimseye var kudret
Hakdır bu sözüm hakla inkârına dayanma
Gerçeklere teslîm ol her sözü yalan sanma