Cenâbından revâ mıdır habîbî
Ki nâra yandırasın bu garîbi

Cemâlin ravzasından hâşe lillah
Ki mahrûm eyleyesin ‘andelîbi

Bizi bu derde sen itdin giriftâr
Anın sensin yine ancak tabîbi

Temennâ-yı visâlinde dil ü cân
Ara yirden gider lutf it rakîbi

Senin fermânına gerden-keş olan
Anın boynında bağlıdır salibi

Gönülde yazıla “nasrun minallah”
Müyesser kıl ana “feth-i karîb”i

Düşüp sevdâ-yı sevdâna Fenâyî
Ezelden bu imiş anın nasîbi