Toprak çöle dönüp solmuşken bağlar gökten rahmet yağdı, taştı bengisu
Bülbül gül dalından sevinçten ağlar hazneden kaynadı, aştı bendi su
Katılaşmış kalpler, kararmış özler dağılmış fikirler, bozulmuş sözler
Herkes o rahmetin yolunu gözler şükür haberciler saldı muştusu
Medine’den taştı rahmet ummanı Menzile ulaştı nur çağlayanı
Yıkadı sadatlar her ağlayanı temizleyip gönlü attı tortusu
Nasibi olanlar yöneldi yâre buldular tabipten dertlere çare
Kuraklıktan ciğer olmuşken pâre hayatı buldu suyla, kalktı korkusu
****
Çeşmenin başında oturmuş âşık bekliyor su diyen ciğeri yanık
Bulunca aşk ehli gönlü uyanık içer de Kevser’den tattı kamusu
Suyu aşktan gelir, hazneye akar ela gözlü Saki içene bakar
O derin nazarı gönüller yakar mest edip aşkı sardı kokusu
Medine’den taştı rahmet ummanı Menzile ulaştı nur çağlayanı
Yıkadı sadatlar her ağlayanı temizleyip gönlü attı tortusu
Selvi koş Menzile kervan göçmeden usanma bu tatlı sudan içmeden
Kana kana nuş et fırsat geçmeden elde tek kaynağı kaldı doğrusu