Niçe bu ‘illet ü gaflet ey kardaş
Bu gafletden uyan ahî getir baş

Durugel gözün aç kim göçdü kârbân
Bî-câyî yolda kaldın gitdi yoldaş

Yören kendözüne gör kim hâlin ne
Ecel ‘aybın açup eylemeden fâş

Çü bilmedin özünü geçdi ‘ömrün
Ne faydadır yaşadığın uzun yaş

Nice bir diyesin dünyâ benimdir
Yalan söylemegil bâri ey kallaş

Henüz bu uykudan uyanmadın sen
Ecel ‘ömrün hâsılın çaldı tırâş

Durugel ihsân eyle hak yolunda
Dâim bu nefs içün eyleme savaş

Sana gerek olasın sen bu yolda
Bu miskîne bir etmek bir çanak aş

Ma’rifet meydânında er yolunda
Yumuşak toprak ol olma katı taş

Dâim nefsine hoş kulluk idersin
Velî bu dîn yolunda olma kallaş

Bugün dünyâda hoş dirlik dirilik
Âhiretde yirin eyleme ateş

Haberin yok dînini ki dünyâ ‘âkıl
Uğruladı sana kalmadı genneş

Dâim bu hak yola ihsândan artuk
Nene gerek dahi bu mâl bu kumâş

Ecel bir gün keser ‘ömrün kemendin
Sana şöyle görünür şindi yavaş

Nice bu yat hayâl Kaygusuz Abdâl
Ko bundan ne hâsıl gelür ‘aşka ulaş