Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,
Bir hilâl uğruna, yâ Rabb, ne güneşler batıyor!
Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker!
Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhîd’i…
Bedr’in arslanları ancak bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
“Gömelim gel seni tarihe” desem, sığmazsın.
****
Gidiyordu ülke elden, yokluk bel bükerken seni canından, toprağından etmek isteyen cani kapında bomba patlatırken, olamazdı pazarlığı özgürlüğün; ya istiklal ya ölüm! Savaş kaçınılmazdı ve ne gelirdi elden? Cephede çarpışırken deden, son nefesinde bile yine “Vatan” diyen, o her biri ayrı kahraman ceddin… Hakkını ne yapsan ödeyemezsin. Onca mücadele ve dökülen kan ve yalnızca onlardı Çanakkale’yi geçilmez kılan. Unutulmadı, unutulmayacak yazdıkları bu destan.
****
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhîd’i…
Bedr’in arslanları ancak bu kadar şanlı idi.
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
“Gömelim gel seni târîhe” desem, sığmazsın.
Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker!
Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhîd’i…
Bedr’in arslanları ancak bu kadar şanlı idi.
Hercümerç ettiğin edvâra da yetmez o kitâb…
Seni ancak ebediyyetler eder istîâb.
Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor,
Bir hilâl uğruna yâ Rabb ne güneşler batıyor!
Ne güneşler batıyor… Bak, ne güneşler batıyor!