Rûmda, acemde âşık olduğum; Yemen illerinde Veys-el-karani..

Enbiya sevdi ve dostum dedi, Yemen illerinde Veys-el karani..

Anasından doğdu dünyaya geldi, Melekler altına kanadın yaydı,

Resûlün hırkasın, tâcını giydi, Yemen illerinde Veys-el-karani..

Veys dedikleri, sen misin ulu; Anadan doğar mı hiç böyle veli,
Dili Kur’an okur, tâc urur eli; Yemen illerinde Veys-el-karani,

Erenler önünde, kemer belinde; Ak nurdan beni var, sağ elinde,
Veys sultan derler, Hak divanında, Yemen illerinde Veys-el-karani..

Sabah namazını kılar giderdi, Gizlice Rabbiye niyaz ederdi,
Anın işi gücü deve güderdi, Yemen illerinde Veys-el-karani..

Bin deve bir akçeye güderdi, Anın da nısfını zekât verirdi,
Deve bilesince tevhid ederdi, Yemen illerinde Veys-el-karani..

Elinde asası hurma dalından, Asla hata gelmez anın dilinden,

Eğninde hırkası deve yününden, Yemen illerinde Veys-el-karani..

Enbiyâyı görmemiş idi, Gizli sırlarını anlamış idi,
Ümmetine ol şefi demiş idi, Yemen illerinde Veys-el-karani..

Yastığı taş idi, döşeği postu; Cennetlik eylemek, ümmeti kasdı,

Hakkın sevgilisi, Habibin dostu, Yemen illerinde Veys-el-karani,

Anasından destur aldı, durmadı, Kâbe yollarından gözün ayırmadı,

Geldi Resûlü evde bulmadı, Yemen illerinde Veys-el-karani..

Enbiyâ mescidden evine geldi, Veys nurunu kapıda gördü,
Sordu Fatma’ya eve kim geldi, Yemen illerinde Veys-el-karani..

Ömer, Osman, Ali bir araya geldiler, Arayı, arayı bir dağda buldular,
El kaldırıp duasını aldılar, Yemen illerinde Veys-el-karani..

YUNUS eder, gelin biz de varalım, Ayağı tozuna yüzler sürelim,
Hak nasibeylesin, komşu olalım, Yemen illerinde Veys-el-karani…