Vir ‘âşık isen cânâ her vârını yağmâya
Var varlığını tarh it deryâya vü sahrâya

Cân ile bugün cismin hep cümlesi mahv olsun
Sırrınla sülûk eyle var semt-i “ev ednâ”ya

Gâh havf u recâ berzah gâh zevk u safâ dûzah
Ko dûzah u a’râfı ir cennet-i a’lâya

Cennet ki bugün ‘âşık kalbindeki cennetdir
Yarınki olan bugün olmaz bize sermâye

Mahv itmeyen ‘âşıklar âsâr-ı dil ü cânı
Dil virdiler ey Hakkı anlar kuru gavgâya